Vanuit de Bijbel mogen wij dus concluderen dat het onderscheiden van geesten een van de gaven is van de Heilige Geest. Maar wat is nou het onderscheiden van geesten en hoe uit zich deze gave? Misschien vraag jij je ook af waarom niet iedereen over deze gave beschikt.
Het antwoord op deze vraag is dat God aan een ieder van ons de gaves uitdeelt zoals Hij dat wil. Jij moet het zo zien. God heeft met een ieder van ons een bepaald doel in ons leven. Sommigen van ons zullen onderwijs geven, de ander zal profeteren, de ander zal boze geesten uitdrijven. Vooral voor mensen die deze roeping van God hebben gekregen, zoals ik zelf, is deze gave (onderscheiden van geesten) van essentieel belang.
Voordat wij hierop dieper ingaan, wil ik wel heel duidelijk stellen dat elke gave die God ons heeft heel belangrijk is voor de kerk en voor de gelovigen. Er is geen mens die boven staat omdat hij een betere gave heeft dan een ander. Vergeet dat niet! Helaas is deze manier van denken en handelen in de kerken geslopen en worden mensen met de gave van genezing hoger geplaatst dan mensen met een gave van profetie of het spreken van tongen. De Apostel Paulus heeft ons hierover gewaarschuwd toen Hij zei:
“Want gelijk het lichaam één is en vele leden heeft, en al de leden van het lichaam, hoe vele ook, één lichaam vormen, zo ook Christus; want door één Geest zijn wij allen tot één lichaam gedoopt, hetzij Joden, hetzij Grieken, hetzij slaven, hetzij vrijen, en allen zijn wij met één Geest gedrenkt. Want het lichaam bestaat toch ook niet uit één lid, maar uit vele leden. Indien de voet zeggen zou: omdat ik niet de hand ben, behoor ik niet tot het lichaam, behoort hij daarom niet tot het lichaam? En indien het oor zeggen zou: omdat ik niet het oog ben, behoor ik niet tot het lichaam, behoort het daarom niet tot het lichaam? Als het lichaam geheel en al oog was, waar bleef het gehoor? Als het geheel en al gehoor was, waar bleef de reuk? Nu heeft God echter de leden, elk in het bijzonder, hun plaats in het lichaam aangewezen, zoals Hij heeft gewild.”(1 Cor 12:18)
Wij behoren allen tot het lichaam van Christus. Er is er niet een die beter is dan de ander omdat hij of zei een hogere gave heeft. Elke gave is belangrijk en is onderdeel van het lichaam. Er is gewoon geen betere of slechtere gave, ze zijn allemaal gelijk. Wat ik bijvoorbeeld zie is dat God een ieder van ons de gaves geeft die aansluiten op ons karakter en je roeping. In mijn ogen gaan deze vaak samen. Zo ben ik door God geroepen om genezing en bevrijding te doen. Voor deze tak van het Evangelie moet jij uitgerust worden met de gave van het onderscheiden van geesten.
Deze gave uit zich bijvoorbeeld in bevrijdingssessies. Men ziet of voelt of hoort een bepaalde demon en kan deze door deze gave in de naam van Jezus uit de desbetreffende persoon halen. In mijn geval bijvoorbeeld werkt deze gave ook in huizen, gebouwen en gebieden. Zodra iets niet “zuiver” is, dat betekend, zodra er een huis of gebouw bezet is door demonen, voel ik dat onmiddellijk. Soms zie ik ze ook. Deze gave is voor mij van essentieel belang om die roeping te kunnen volbrengen die God mij opgelegd heeft.
Ik zal je een voorbeeld geven. Ik ben eens in een christelijk huis geweest waar de bewoners het niet zo nauw namen met hekserij, demonen etc. Ondanks het feit dat zij in Jezus Christus geloven, geloven zij niet in de satan. Op zich is dat niets nieuws want zulke christenen zijn er helaas heel veel. Hun ogen zijn door de satan verblind en dat is heel ernstig Deze mensen bezaten dus boeken over Harry Potter en hadden nog meer voor ons verboden zaken in huis. Ik was daar omdat men mij had gevraagd of ik een paar uurtjes op de kinderen wilde passen. Nou dat wilde ik wel hoor.
Ik zat rustig TV te kijken toen ik en dan uit zich de gave van het onderscheiden van geesten, een aanwezigheid begon te voelen. Deze aanwezigheid werd steeds sterker en ik begon me steeds ongemakkelijker te voelen. Ineens, zag ik een pikzwarte gestalte uit het niets opdoeken en voor mij heen rennen en met geweld op de stoel ploffen. Deze demon want dat was het, was er thuis. Hij mocht er blijven wonen omdat de bewoners niet in demonen geloven. Hij uitte zich naar mij omdat ik wel in demonen geloof. Hij wilde mij gewoon laten zien dat hij er was en daar mocht blijven en er was niets wat ik kon doen. Nee, er was niets wat ik kon doen dan hem binden in de naam van Jezus en het bloed van Jezus over mijzelf en de kinderen vragen.
Toen verdween hij uit het zicht, maar hij woont er nog steeds. Sterker nog, hij beheerst het hele huishouden. De kinderen en de ouders zijn voortdurend ziek met allerlei ziektes waar de klachten meestal te vaag zijn om die juist te diagnosticeren. Dat is het gevolg ervan als je zaken in je huis haalt die er niet mogen zijn, vooral als christenen niet! Maar dat terzijde, de gave van het onderscheiden van geesten uit zich dan zo. In ieder geval bij mij. Ik ben me er zeker van dat deze gave zich in velen van ons die deze bezitten op verschillende manieren uit.
Deze gave komt zelden alleen. Meestal krijgen wij van God een of twee gaves, al naar gelang God’s. Bij mij bijvoorbeeld zit ook de gave van het woord van wijsheid. Deze komt zeer vaak naar boven tijdens mijn counseling sessies. Dan hoor ik een stem binnenin mij die mij zaken verteld over die persoon die ik zelf niet weten kan. Dit is dan van belang om te weten om deze persoon beter te kunnen helpen.
Ik heb deze gave al heel lang, ik kan al zeggen mijn leven lang. Als kind zijnde voelde ik al demonen en kon ik ze af en toe zien. Dat was niet altijd even gemakkelijk maar nu ik wat meer volwassen in Christus ben geworden zie ik hier zeer zeker het nut wel van in. Mijn beste vriendin bijvoorbeeld bezit de gave van het spreken in tongen. Als zij mij assisteert tijdens een bevrijdingssessie dan gaat ze heel sterk in tongen spreken. Vaak zie ik dan heel snel een breekpunt. Haar dochter bezit dan de gave van het interpreteren van de tongen, en zo helpen wij elkaar allemaal. Niemand van ons kijkt tegen de ander op, want wij zijn gelijk, wij hebben elkaar nodig.
God heeft een ieder van ons verschillende gaves gegeven en wij moeten ervoor waken om niet de ene persoon boven de ander te zetten vanwege die gaves. Ik ben een keer in een kerk geweest waar de voorganger en zijn vrouw het voor het zeggen hadden. Dat betekende dat alleen zij in hun ogen de gaves bezaten en diegene in de kerk die ook die gaves bezaten werden gewoonweg genegeerd. Zijn vrouw bezat zogenaamd de gave van profetie. Haar beste vriendin kon deze uitleggen. Heel dubieus allemaal. De profetieën gingen dan ook allemaal over dat zij de grootste kerk van Nederland worden, hoe kan het ook anders. Hier kun je dus ten zeerste afvragen of deze mensen wel de gaves van de Heilige Geest bezaten, dan wel de gaves van de satan. Wij weten immers dat de satan graag alles evenaart wat van God afkomt. Zo ook de gaves van de Heilige Geest. Ik zie die uitwerkingen steeds meer in kerken, in binnen en buitenland. Er wordt veel te gierig en te snel geroepen dat men die gaves bezit. Ook zijn die gaves dan een middel om macht te krijgen binnen de gemeente. Heel verkeerd dus. Zodra ik zoiets bespeur binnen een gemeente, loop ik persoonlijk weg, want dat zijn zeer zeker niet de gaves van de Heilige Geest die daar werken.
Hier komt ook vaak de gave van het onderscheiden van geesten goed van pas. Je kunt vaak al meteen zien wat voor geest daar aan het werk is. Ik krijg dan altijd een onheilsgevoel en voel heel sterk de drang om tot God voor bescherming te bidden. Dat zou toch niet in zogenaamde gemeente van God moeten gebeuren toch? Wij moeten ons juist daar veilig voelen. Dit gebeurt gelukkig niet zo vaak maar helaas wel steeds meer.
Onthoud heel goed, een ieder van ons heeft een gave van God gekregen, en niemand is meer of minder binnen de gemeente dankzij de gaves. Alleen Jezus Christus is het hoofd van de gemeente en alleen aan hem dienen wij op te kijken. De voorganger van de gemeente dienen wij te respecteren maar nooit te aanbidden! Ook niet de mensen die over de gaves van de Heilige Geest beschikken.