Geslachtsregister van Jezus Christus, de zoon van David, de zoon van Abraham.
2 Abraham verwekte Isaak, Isaak verwekte Jakob, Jakob verwekte Juda en zijn broeders, 3 Juda verwekte Peres en Zerach bij Tamar, Peres verwekte Chesron, Chesron verwekte Aram, 4 Aram verwekte Amminadab, Amminadab verwekte Nachson, Nachson verwekte Salmon, 5 Salmon verwekte Boaz bij Rachab, Boaz verwekte Obed bij Ruth, Obed verwekte Isaï, 6 Isaï verwekte David, de koning.
David verwekte Salomo bij de vrouw van Uria, 7 Salomo verwekte Rechabeam, Rechabeam verwekte Abia, Abia verwekte Asa, 8 Asa verwekte Josafat, Josafat verwekte Joram, Joram verwekte Uzzia, 9 Uzzia verwekte Jotam, Jotam verwekte Achaz, Achaz verwekte Hizkia, 10 Hizkia verwekte Manasse, Manasse verwekte Amon, Amon verwekte Josia, 11 Josia verwekte Jechonja en diens broeders ten tijde van de Babylonische ballingschap.
12 Na de Babylonische ballingschap verwekte Jechonja Sealtiël, Sealtiël verwekte Zerubbabel, 13 Zerubbabel verwekte Abihud, Abihud verwekte Eljakim, Eljakim verwekte Azor, 14 Azor verwekte Sadok, Sadok verwekte Achim, Achim verwekte Eliud, 15 Eliud verwekte Eleazar, Eleazar verwekte Mattan, Mattan verwekte Jakob, 16 Jakob verwekte Jozef, de man van Maria, uit wie Jezus geboren is, die Christus genoemd wordt.
17 Al de geslachten dan van Abraham tot David zijn veertien geslachten en van David tot de Babylonische ballingschap veertien geslachten en van de Babylonische ballingschap tot de Christus veertien geslachten.
De geboorte van Jezus
18 De geboorte van Jezus Christus geschiedde aldus. Terwijl zijn moeder Maria ondertrouwd was met Jozef, bleek zij, voordat zij gingen samenwonen, zwanger te zijn uit de heilige Geest. 19 Daar nu Jozef, haar man, rechtschapen was en haar niet in opspraak wilde brengen, was hij van zins in stilte van haar te scheiden. 20 Toen die overweging bij hem opkwam, zie, een engel des Heren verscheen hem in de droom en zeide: Jozef, zoon van David, schroom niet Maria, uw vrouw, tot u te nemen, want wat in haar verwekt is, is uit de heilige Geest. 21 Zij zal een zoon baren en gij zult Hem de naam Jezus geven. Want Hij is het, die zijn volk zal redden van hun zonden. 22 Dit alles is geschied, opdat vervuld zou worden hetgeen de Here door de profeet gesproken heeft, toen hij zeide:
23 Zie, de maagd zal zwanger worden en een zoon baren, en men zal Hem de naam Immanuël geven, hetgeen betekent: God met ons.
24 Toen Jozef uit zijn slaap ontwaakt was, deed hij, zoals de engel des Heren hem bevolen had en hij nam zijn vrouw tot zich. 25 En hij had geen gemeenschap met haar, voordat zij een zoon gebaard had. En hij gaf Hem de naam Jezus.
Uitleg Matteüs 1
De gyneaologie van Jezus Christus (1-17)
In de genealogie van Jezus Christus via zijn vader, (de genealogie via moeder’s kant zien wij terug in Lucas) gaat terug via David tot aan Abraham. Wat opvalt uit deze genealogie is dat er vier niet Joodse dames in deze generatielijn zitten. Deze dames zijn Tamar, Rachab, Ruth, en Batseba de vrouw van Uria. Tamar had zich schuldig gemaakt aan hoerachtig gedrag, Rachab was een prostituee en een buitenlander, Ruth was een Moabiet en Batseba had overspel gepleegd met David toen ze nog met Uria getrouwd was. Ook komt zijn moeder Maria (in de originele tekst heeft ze de naam Mirjam) hier voor.
We zien dus dat de dames niet van onberispelijk gedrag waren, maar desalniettemin heeft God toch Zijn genade doen laten gelden en deze dames in belangrijke genealogie van Jezus Christus opgenomen. Wij kunnen hier twee belangrijke conclusies uit trekken. Ten eerste zien wij in zijn genealogie dat er niet Joodse dames waren. Dit betekend dat Jezus ook voor de niet Joden de Messias zou worden. Ook kunnen wij de conclusie trekken dat Jezus genade door ons geloof in Hem geeft (Ef 2:8,9), want een ding ws zeker, al deze dames hadden geloof!
We zien in dit hoofdstuk dat er veertien genealogieën zijn tot aan Jezus Christus. Daar nummers in de bijbel een speciale betekenis hebben, kunnen wij uitgaan dat nummer veertien het ook heeft. Nummer veertien staat voor “bevrijding en verlossing.” Een interessante verwijzing vanuit het OT naar nummer veertien m.b.t de verlossing vinden wij terug in het boek van Leviticus (23:4,5) en Exodus (12:6-7).
“Dit zijn de hoogtijdagen van de HEER, die je als heilige dagen samen moet vieren, elk op de aangewezen tijd: Op de veertiende dag van de eerste maand wordt ter ere van de HEER het pesachoffer bereid, in de avondschemer” (Lev 23:4,5)
“Houd dat apart tot de veertiende van deze maand; die dag moet de voltallige gemeenschap van Israël de dieren in de avondschemer slachten. 7 Het bloed moeten jullie bij elk huis waarin een dier gegeten wordt, aan de beide deurposten en aan de bovendorpel strijken.” (Ex 12:6,7)
Dit is duidelijk een verwijzing naar de dood aan het kruis van Jezus Christus voor onze zondes en Zijn opstanding! Je moet weten dat de heilige feesten die God aan Zijn volk in Leviticus heeft gegeven allemaal een profetische waarde hebben, en allemaal op Jezus Christus van toepassing zijn. Ze verwijzen naar het kruis, wederopstanding, komst en tweede komst van Jezus Christus. Wij moeten begrijpen dat zelfs het kleinste detail in de bijbel een betekenis heeft.Toeval bestaat niet voor God, alles maar ook alles wat wij in Zijn Woord vinden heeft een betekenis. Het is aan ons om deze te vinden.
Om een voorbeeld van bevrijding te geven m.b.t tot het nummer veertien zie Exodus 12:6-7. Het Joodse volk werd uit hun Egyptische ballingschap bevrijdt op de veertiende dag van de eerste maand van het Joodse Jaar.
De geboorte van Jezus Christus (18-25)
De Joodse ondertrouw mag gezien worden als bindend. Dat betekende dat men zo goed als getrouwd was. De vrouw diende ook een maagd te zijn, overspel was bij de Torah (Heilige Joodse boek) verboden. Wij kunnen ons dus het dilemma van Jozef toen hij van Maria hoorde dat zij zwanger was van de Heilige Geest goed voorstellen. Kon hij dit wel geloven? Was dit zo en wat moest hij dan doen? Hij overwoog om stiekem van haar te scheidden omdat hij haar ook niet in diskrediet wilde brengen.
Maar God kent al onze gedachten, dat wordt hieruit heel duidelijk aan ons getoond. Toen God Jozef’s gedachten las, stuurde Hij onmiddellijk een engel in zijn slaap naar hem toe, die aan hem bevestigde dat zijn toekomstige vrouw wel degelijk zwanger van de Heilige Geest was, en dus nog maagd was. De engel gaf aan Jozef ook instructies wat betreft de naam van dit bijzonder kind. Het moest Jezus Christus heten, wat “God de Verlosser”in het Hebreeuws betekent. Dit om de profetie van Jesaja 7:14 te vervullen waarin staat: Daarom zal de Heer zelf u een teken geven: de jonge vrouw is zwanger, zij zal spoedig een zoon baren en hem Immanuël noemen. Immanuël betekend “God met ons”.
Jozef volgde de instructies van de engel op en nam Maria (Mirjam) tot zijn vrouw. Toen werd Jezus geboren.